قانون موجر و مستاجر سال 76

احکام خاص سال 76 :

این قانون هم براجاره  املاک مسکونی حاکم است و هم بر اجاره  املاک تجاری

قانون سال 76 برخلاف قانون سال 56 قانونی تکمیلی است و توافق برخلاف ان امکان پذیر نیست .

در قانون سال  76 برخلاف قانون  مصوب 56 بعد از انقضا مدت اجاره موجر می تواند تقاضای تخلیه  ملک را کند . به عبارت دیگردر این قانون  برخلاف قانون 56  قرارداد بر موجر تحمیل نمی شود ،  اما اگر در ضمن عقد اجاره مالک سرقفلی گرفته باشد بعد از انقضا مدت اجاره موجر به شرط پرداخت سرقفلی به نرخ روز می تواند تخلیه ملک را بخواهد .

در قانون سال 76 مستاجر حق انتقال منافع عین مستاجره را به غیر دارد مگر اینکه خلاف آن توافق شده باشد.(برخلاف قانون سال  56 )

سرقفلی :

مبلغی است که در ابتدای اجاره مستاجر به موجر پرداخت می کند، در سال 56 حق کسب پیشه تجارت و در قانون سال 76 سرقفلی خوانده می شود .

قانونگذار در قانون سال 76 جهت به رسمیت شناختن حق موجر درمواردی تقاضای  صدور دستور تخلیه از جانب وی را بیان نموده است :

1)- عقد اجاره تابع قانون مصوب سال 1376 باشد

2)- مدت اجاره منقضی شده باشد و اجاره نامه در سند عادی با امضا دو شاهد یا در سند رسمی تنظیم شده باشد

حکم تخلیه تابع قوانین ایین دادرسی مدنی می باشد مانند سایر احکام دادگاه ها قابل اعتراض بوده و بعد از طی مراحل قانونی اعتراض، قابل اجرا است و تفاوت ان با دستور تخلیه در این است که دستور تخلیه در شعب حل اختلاف صادر شده و سریعا اجرا میگردد.

استثنائات زیر از موارد صدور دستور تخلیه خارج است :

1)- اجاره های شفاهی

2)- اجاره نامه های بدون شاهد

3)-اجاره های مشمول قانون سال 56

4)- موارد فسخ و انفساخ و اقاله عقد اجاره

دستور تخلیه مانند رای داور قابل تجدیدنظرخواهی نیست ولی می توان در موارد زیر تقاضای ابطال آن را درخواست داد :

 

1)-تمدیدشدن مدت اجاره ( به صورت کتبی یا شفاهی )

2)- عدم انقضای مدت اجاره

3)- جعلی بودن اجاره نامه

 

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا

مشاوره دریافت کنید